NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
- Twój prezent. - Zróbmy zdjęcie.
- Piękne. - Uśmiech!
Niech żyje nam
Niech żyje nam Tae-o
Niech żyje nam!
Klaszczcie.
Super...
Dalej, zdmuchnij świeczki.
To moje urodziny, a nie dostałem ani kartki, ani prezentów.
Co za zawód.
Masz już kartę - moją kartę kredytową.
Nie mam prezentu, ale coś ci powiem.
- Kończysz 20 lat. Czas się usamodzielnić. - Serio?
Chcecie mi kupić dom?
Małą kawalerkę.
Na swoim trzeba zacząć od zera.
Bredzisz. Miałeś pieniądze dzięki majątkowi dziadka.
Tae-o!
Na litość boską! Cholera!
- Chciałem zjeść stek, a nie nim zostać. - Przepraszam.
Cholerny ogień. Zejdź mi z oczu.
Nic się nie stało.
Proszę bardziej uważać.
Mój stek płonie.
Tato...
Chcę dom dziadka.
Dom dziadka?
I tak ktoś musi tam sprzątać.
Zadbane domy wolniej niszczeją.
Nie wolisz, żeby twój syn się nim zajmował?
Lepsze to, niż żeby stał pusty.
Nie jest jeszcze gotowy, żeby sam mieszkał.
A jak przyprowadzi dziewczynę i zrobi jej dziecko?
Wykluczone. Za wcześnie na to.
Szlag...
Przepraszam. Nasza macocha...
To znaczy...
Nie powinienem był tego mówić. Przecież pobraliście się przez ciążę.
Naprawdę?
Jestem wpadką?
Szacun za determinację.
Jak możesz wygadywać takie kłamstwa?
Dosyć tego!
Będę wpadać raz w tygodniu bez zapowiedzi.
Chcę dom dziadka, żaden inny.
Jeśli znajdę choć jeden kobiecy włos,
wracasz do domu, umowa stoi?
Nie zaproszę żadnej dziewczyny. Słowo honoru.
Do cholery, teraz grozisz mi nożem?
Tatku, może krewetkę?
Proszę, smacznego.
Daj spokój.
No dalej, spróbuj.
Odłóż to i siadaj.
Oczywiście.
Ojciec miał wpadać raz w tygodniu,
ale nie był u mnie od miesięcy.
Dla mnie to żaden problem, bo tego właśnie chciałem.
Dwudziestolatek nie powinien mieszkać sam.
Chciałbym zamieszkać...
To znaczy...
sypiać z dziewczyną.
21 LAT
Jestem gotów na rozwiązłe życie.
Brakuje mi tylko pięknej kobiety.
Przygotowałeś to wszystko dla mnie?
Dziękuję bardzo!
Masz pojęcie, ile to kosztowało?
Co tutaj robisz? A studia?
Rzuciłem, a starzy wywalili mnie z domu.
Skoro o tym mowa,
to może mógłbym zostać u ciebie na noc?
- Złotko. - Nie mów tak do mnie.
Coś nie tak, złotko? No chodź.
Moja młoda dusza
przyszła skopać mi tyłek.
22 LATA
Ale mnie przestraszyłeś!
Co tutaj robisz, Do-hyeon?
Remontujemy kuchnię. Nie mogę się skupić.
- Ja też mam za dwa dni egzamin. - Idź do innego pokoju.
Nie do wiary.
Jesteś niemożliwy.
Szlag!
Chciałem piękną kobietę,
a dostałem bandę przyjaciół darmozjadów.
23 LATA
Ale nie poddaję się.
RANDKA Z ABSOLWENTKĄ LINGWISTYKI
Właśnie teraz, na chwilę przed wyczekiwaną randką,
pomyślałem
o pewnej dziewczynie.
WIADOMOŚĆ OD TAE-O
Będę za dziesięć minut. Widzimy się przed wejściem.
EGZEKUCJA KOMORNICZA
PO PROSTU DOBRZY PRZYJACIELE
Zostaw wiadomość po sygnale.
Kiedy przestaniesz mnie unikać?
Twoja jedyna córka mieszka sama bez bieżącej wody.
Nie martwi cię to?
Musi nawet korzystać z toalety w knajpie obok.
„Przepraszam,
mogłabym skorzystać z łazienki?”
Czy 23-latka powinna być do tego zmuszana?
ZAWIADOMIENIE O EKSMISJI
Przerażają mnie te czerwone nalepki,
a z sądu ciągle przychodzą listy.
Coś o licytacji i przeniesieniu własności, nie znam się na tym.
Odchodzę od zmysłów, mamo.
Odbierz w końcu ten telefon!
Nie jestem głucha.
Matko!
Nie suszysz włosów? Wyglądasz jak zjawa.
Chętnie bym nią została.
Posłuchaj mnie, Song-i.
Dzisiaj ostatni raz podwożę cię na skuterze.
Jak to?
Bo dzisiaj...
- Dzisiaj... - Czemu nie będziemy razem jeździć?
Przecież wozisz mnie codziennie.
Będę z tobą jeździła, dopóki nie skończę szkoły.
Jedziemy?
Tak, jedziemy.
SPOCZYWAJ W POKOJU
ŻAŁOBA
- Boże! - Song-i.
- Co się stało? - Song-i!
Boże!
Co się stało?
Co ja teraz pocznę?
Wtedy zrozumiałem,
że muszę być przy Song-i.
REKRUTACJA PROGRAM WYMIANY KULTUROWEJ
Nauczyciel kazał ci to przekazać. Na wszelki wypadek.
Rekrutacja się skończyła,
ale poczekają na ciebie, jeśli chcesz.
Miałabym wyjechać teraz, gdy mama jest całkiem sama?
Podziękuję.
I tak nie chciałam jechać.
Song-i...
Nie wiem,
jak cię pocieszyć...
Nie przejmuj się.
Czasem tak bywa,
że dzieci przeżywają swoich ojców.
Na dodatek się rozpadało.
Co za pech!
Akurat teraz?
Przestaniesz tak głośno gadać?
Masz całe mokre ręce.
I napadało ci na oczy.
Jak to możliwe, że pada tylko na ciebie?
Song-i.
Moja mama też zmarła o tej porze roku.
Mówiłeś, że zmarła, gdy byłeś jeszcze dzieckiem.
Nawet jej nie pamiętasz.
To prawda.
Lepiej nie pamiętać.
Bez wspomnień byłoby łatwiej.
Chciałabym dostać amnezji.
Chyba lepiej nie tracić wspomnień.
Może i nie pamiętam mamy,
ale jej strata i tak boli.
Czuję, jakbym nigdy nie miał mamy,
a mimo to jest dziwnie.
Przywykłem, że jej przy mnie nie ma.
Ty też się tego nauczysz.
W sensie, braku taty.
A poza tym...
szybko się z tym uporasz, bo masz mnie.
Głupek.
Bałwan.
Jesteś śliczna, gdy się uśmiechasz.
Yun Tae-o!
Kupiłeś paszteciki?
Nie?
Kupiłem!
Chodź na górę!
Pada.
- Masz parasol? - Tak, zaraz przyniosę.
Proszę.
Kto?
Yun Tae-o?
Powiesz Tae-o, że ci się podoba?
Po co ci moje pozwolenie?
Na pewno nic między wami nie ma?
Na pewno?
Jesteście jak papużki nierozłączki.
Wszyscy się zastanawiają, czy jesteście ze sobą.
Nie jesteśmy. Nie wierzysz mi?
Tae-o jest bardzo przystojny.
Nie wierzę, że ci się nie podoba.
Hej!
Nie widziałaś go, jak był mały.
Wyrobił się z zera na średniaka.
Nigdy nic do niego nie czułaś?
Nie.
Naprawdę?
Jest słodki, czarujący i miły,
ale nie jest w moim typie.
Nie... Coś was musi łączyć.
Też tak myślę. Coś między wami jest.
Podzielmy się parasolem.
Nie chcę.
Co?
Moknij sobie.
Yun Tae-o!
Co ci jest?
No podziel się!
- Patrz tam! - Ej!
Cholera!
Hej!
Ty mały...
Wracaj!
A masz!
Dobra, oddaj mi to.
- Na razie. - Ej!
Zatrzymaj się!
Oddawaj.
Ej!
Dzięki za podwózkę i do następnego razu.
Han Song-i!
Mówiłem,
że podwożę cię ostatni raz.
Czemu?
Bo...
będę miał dziewczynę.
Prychnęłaś?
Dlatego byłeś taki poważny?
Masz kogoś?
Będę miał po randce w ciemno. Podobno to niezła laska.
I ta superlaska zgodziła się na randkę?
Faceci mojego pokroju mają powodzenie
na randkach w ciemno.
Jeśli nam się uda, to przestanę cię wozić.
Chciałbyś.
- Laski nie chodzą na randki w ciemno. - Jak to?
Nie muszą,
bo już są zajęte.
No tak.
Dlatego nigdy nie miałaś chłopaka.
Żaden cię nie wyrwał.
Powodzenia na randce. Wyświadcz sobie przysługę i nic nie mów.
Jak chcesz wiedzieć, to laski lecą na mój głos.
Song-i!
Jak marzyć, to o wielkich rzeczach.
Do zobaczenia.
Gadaj sobie, gadaj.
Czemu przy niej zachowuję się jak dziecko?
Przystojny jak zawsze.
Ciągle tak samo piękny.
Masz rację.
Litości, nie zaczynajcie znowu.
Nigdy ci się nie podobał?
Dobra z niego partia.
Przyjaźnicie się od 20 lat.
Aż tyle?
Mam go dosyć.
Nie zauważasz tego, bo ciągle się widujecie.
Przekonasz się.
Zrozumiesz, jak jakaś go sprzątnie.
Prawda. Na wydziale wszyscy znają Tae-o.
- Właśnie. - Pan Pierwsza Miłość. Nie wiedziałaś?
Pan Pierwsza Miłość?
On?
Przy pierwszym zakochaniu
celujesz w przystępnego chłopaka.
Spotkanie z Tae-o
może onieśmielać.
Ale w końcu zrozumiesz, że jest jak kumpel.
- Cześć, Tae-o! - Jak leci?
Ale mnie boli brzuch.
Bum!
- Cholera! - Narąbałaś się?
Nie jestem tobą.
Ładna jesteś taka nadęta.
Pajac!
Jest uroczy, ale normalny.
Miejsce dla Tae-o!
Dlatego wszystkie dziewczyny wyobrażają sobie,
że się z nim spotykają.
Zobaczysz. Jak znajdzie sobie dziewczynę,
wszystkie zatopią się w alkoholu.
Sama prawda.
I tak wolę Pana Ostatnią Miłość.
Zupełnie o nim zapomniałam.
Pan Ostatnia Miłość?
Z początku trudno go rozgryźć. Potrafi onieśmielić.
Jest opryskliwy praktycznie wobec każdego.
Do-hyeon...
Masz chwilkę?
Muszę ci coś powiedzieć.
Zrób to tutaj.
Tutaj? To trochę...
- Powiesz mi, że ci się podobam? - Skąd wiedziałeś?
Od dawna próbujesz ze mną porozmawiać.
Od razu to widać.
Spodobałeś mi się już na obozie adaptacyjnym.
- Moja odpowiedź brzmi „nie”. - Dlaczego?
Mam duże powodzenie.
Nie mam czasu cię poznawać.
Może to okrutne, ale grzeczniej jest dać kosza od razu.
Nie bądź taki dobrze wychowany.
Muszę iść, mam zajęcia.
Wiesz, jak to jest.
Niektórym chłopakom aż chcesz zaufać i nie spuszczać z oczu.
Ma w sobie to coś.
Jest typem osoby,
która nigdy cię nie opuści.
Potrzebne były te pseudonimy?
Nawet mnie zaintrygowałyście.
Wiedziałam.
Chcesz go zobaczyć?
- Nie trzeba. - Czemu? Chodź!
- Nie chcę. - No chodźmy.
Smacznego.
Urocza.
Szybki jesteś.
Samo tak wyszło. Podążałem za wzrokiem.
PROGRAM MENTORINGU ZGŁOSZENIE
Zgłaszasz się?
Tak.
Na który? Jest kilka.
Na urzędnika.
Urzędnika?
Pasuje do ciebie.
Sztywny, nudny, ale uczciwy i godny zaufania.
Zaufałbym rządowi, gdybyś mu przewodził.
Mam rację, że to nuda.
- Praca to nie zabawa. - Ale wtedy łatwiej ciężko pracować.
Mnie na tym nie zależy.
Lubię mieć poczucie stabilizacji.
- Stabilizacji? - Nie wyleją cię,
dostaniesz emeryturę. Stała praca.
Stabilizacja.
Ludzie żyją po 100 lat. Nie decyduj teraz, co będziesz robił.
- Okoliczności mogą się zmienić. - Nie mam czasu błądzić.
To przywilej bogaczy.
Po wojsku większość facetów szuka dziewczyny.
A ty szukasz mentora.
Mam dzisiaj randkę.
Umówię cię z kimś później.
Nie trzeba.
Jest świetna. Chcesz zobaczyć?
Żartuję. Nie mam zdjęcia.
Nie wiesz nawet, jak wygląda?
Tak jest fajnie.
Jedzenie gotowe?
Tak.
Brakuje łyżki.
- Sprawdź zdjęcia. - Dobrze.
Pospieszcie się.
- Sprawdź mikrofon. - Dobrze.
- Zaczynajmy próbę. - Dobrze.
WYDZIAŁ BIOLOGII UNIWERSYTETU JEONGHAN PROFESOR CHOE SEOK-HWAN
Tędy.
Do, do, re, mi, fa, sol, sol, do, re, mi, fa, sol,
sol, la, si, do, do, re, mi, fa, sol.
Powinno być widać nazwisko.
PROFESOR CHOE SEOK-HWAN
Teraz lepiej.
Profesorze Choe.
No proszę! Jest pan.
- Gratuluję. - Gratulacje.
Jest pan znacznie przed czasem.
Oczywiście, że tak.
To w końcu święto pana rodziny.
Niezmiernie nam miło przyjąć od państwa gratulacje.
Podekscytowani?
Na zdjęciach syn wygląda na przystojnego.
Mamy mieszane uczucia.
Są państwo rodzicami Huna, zgadza się?
Tak, znowu uczy się do egzaminów wstępnych.
Jest bardzo uparty. Chce chodzić do tej szkoły co ja.
Żądzę wiedzy też ma po panu.
A to dobre!
Nawet najdelikatniejsze drżenie
Sprawia, że jesteś dla mnie Jak wielka fala
Jak gorączka
- Spójrzcie... - Co dnia, w każdej chwili
Ten chłopak.
Płynę przez twój świat
To nie państwa syn?
Przez to wszystko
Zawsze i wszędzie
Będę przy tobie
Tylko uśmiechnij się tak jak zawsze
W każdej chwili...
Do pompek!
Zrobiłeś to, choć wiedziałeś, że to ślub syna mojego szefa?
Jesteś aż taki głupi?
Nie wiedziałem, naprawdę.
Czy muzyk by się tym przejmował?
Nogi w górę.
Nadal...
nie wybiłeś sobie z głowy musicali?
Kochanie!
Przestań już!
Mam cię dosyć.
Wynoś się.
W porządku.
- No już! - Dobrze.
Zostaw rzeczy kupione za moje pieniądze!
Jak chcesz.
Choe Hun!
Wszystkie rzeczy.
O rany...
Wyniosę się.
W porządku, wyniosę się.
Wrócę, jak zrobię karierę,
więc nie rozchoruj się do tego czasu, co?
Ty mały... Jak śmiesz!
- Przestań wreszcie! - Ty idioto!
- Mało ci było bicia? - Uspokój się, kochanie, proszę!
Idioto!
Hun!
- Hun! - Niewdzięczny baranie!
Wracaj tutaj!
Niewdzięczny gnojek!
Co? Nie, nie!
- To nie tak! - Zostaw mnie!
- Zostaw! - To nieporozumienie!
Cholera.
- Nie krzycz. - Zboczeniec. Wynoś się!
- Coś ty powiedziała? - Spadaj!
- Zostaw nas! - Ty...
Dorwę was. Macie przechlapane!
Zabieraj się stąd!
Cicho tam!
To nie tak, jak myślisz. Nie jestem zboczeńcem!
Wysłuchaj mnie!
Zajęliśmy się wnioskiem o akademik,
nie musisz się niczym martwić.
Weekendy spędzisz z mamą w hotelu.
Wszystkie?
Wiesz, jak twoja mama się zamartwia.
LOTNISKO W INCZON
Pójdę do łazienki się przebrać.
Będzie mi w tym niewygodnie w samolocie.
Oczywiście.
Ja się tym zajmę.
Idę do łazienki.
W porządku.
Jeśli czytasz tę wiadomość,
to znaczy, że mój plan się powiódł.
Przez całe swoje życie
nie byłam na prawdziwych wakacjach.
Zatrzymam się przez jakiś czas u kolegi
i będę rozkoszować się zasłużonymi wakacjami.
Nie martw się o mnie zbytnio.
Niedługo zadzwonię, mamo.
Dokąd jedziemy?
YUN TAE-O, 121 YEONHA-RO, DZIELNICA MAPO, SEUL
Do Seulu.
Proszę do Yeonha-dong.
Oczywiście.
Halo?
Tak, to ja. Dawno nie rozmawialiśmy.
Akurat jestem w pracy.
W moim domu? Teraz?
- Co pan robi? - Kim pani jest?
Mieszkam tutaj.
Niemożliwe. Dopiero co spotkaliśmy właścicielkę.
Ostrożnie z tym. Proszę uważać.
Tak, to też.
Naprawdę mieszkała pani tu jeszcze dzisiaj rano?
Czy to nie straszne?
Na wszystkim czerwone nalepki.
Nie miałam dokąd pójść.
A pani rodzice?
Ojciec nie żyje.
Próbowałam skontaktować się z mamą,
ale nie odbiera telefonu.
Rozumiem pani sytuację,
ale kupiliśmy dom na licytacji, zgodnie z prawem.
To mój dom.
Rozumiem panią...
Mój ojciec go zbudował.
Wybrał kafelki i sam wszystko wykończył.
Proszę poszukać torby na swoje rzeczy.
Po resztę wróci pani później,
jak będzie już gotowa.
To jedyne, co mogę zaoferować.
Sama to zrobię.
SONG-I ZACZYNA PODSTAWÓWKĘ
NA SANKACH
SONG-I ZACZYNA LICEUM
SONG-I KOŃCZY LICEUM
Dzięki, że mogłeś tak szybko pomóc.
Daj spokój.
Czemu nie zabrała rzeczy z domu?
Pewnie zignorowała zawiadomienie o eksmisji.
Jak wiele osób.
Da-eun.
Mamo!
Dobrze się bawiłaś?
Cześć!
- Pa! - Jesteś głodna?
- Pa. - Zgłodniałaś?
- Cześć, Da-eun. - Chodź do domu coś zjeść.
- Proszę i zapraszam ponownie. - Dziękuję.
Tato.
- Jak poszło? - Dobrze.
Przepraszam, że nie mogę ci załatwić innej pracy.
W porządku.
- A jak w knajpie? - Bez problemów.
- Wezmę rzeczy i lecę. - Pewnie. Na razie!
TESTY PRÓBNE SŁUŻBA CYWILNA
Sama to zrobię.
Hej, Tae-o.
Tae-o!
Yun Tae-o!
Ej! Tae-o!
Tae-o!
Yun Tae...
Szlag...
Gdzie on się podziewa?
Nigdy go nie ma w domu, jak jest mi potrzebny.
Cholera.
No to...
czas zacząć jednoosobową olimpiadę.
Na bieżnię pewnym krokiem wchodzi Choe Hun.
Choe Hun rzuca prezenty do swoich fanów.
Tak właśnie należy traktować fanów.
Choe Hun się rozgrzewa.
Jest zdeterminowany jak rozzłoszczona osa.
Ruszył!
Nie poddaje się do samego końca,
co czyni go...
Niesamowite!
Dziesięć na dziesięć. Tak jest!
Ustanawia nowy rekord!
Tae-o. Yun Tae-o!
Dziewczyna?
Kto tam?
To ja, Ga-rin.
O Ga-rin.
O Ga-rin?
Coś ty za jedna?
Mieszka tu Yun Tae-o?
- Mieszka. A ty to kto? - Jego koleżanka.
Tak? Też jestem jego kolegą.
To...
Znalazłem się w trudnej sytuacji.
Ja nie z tych, rozumiesz?
Han Song-i?
Choe Hun?
Co ty masz na sobie?
A ty?
Idziesz prosto z restauracji?
Co wy tu wszyscy robicie?
Przyszliśmy do Tae-o.
Yun Tae-o?
To mój przyjaciel.
Jego przyjaciel?
Mój też.
I mój.
Szlag. Muszę być na miejscu 30 minut przed nią.
Taką dziewczynę chciałbym poznać na randce w ciemno.
Napisy: Adam Sikorski